Canım, Sevdiğim, Yüreğim

Bu duvarlar yetmiyor bizi ayırmaya bilesin... 
Bu parmaklıklar, bu demir kapılar, bu hava, inan... 
Bazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlü, 
Bazen bir serçe kadar güçsüzsem, bir nedeni vardır... 
Hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu. 
Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi. 
Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdiğim. 
Damla damla birikiyor insan. 
Damla damla sevgili... 
Bir gün akıp gideceğiz hayata... 
Duvarlar yıkılacak, açılacak bütün kapılar bilesin. 
Benim yüreğim sensin şimdi, seni vurur durur... 
Ve yine damla damla çoğalıyorsun içimde.

Yılmaz Güney

Bilmem Anlatabildim Mi?

Sahip olduklarımızın kıymetini, onları kaybetmeden önce anlayabilelim...

Bilmem, anlatabildim mi?



Not: Bu sıralar sürekli Kore filmleri izler oldum, sanki bu klip de bir Kore filminden alıntı gibi. Bilen duyan var mı hangi film bu?

Hatıralar...

Bir şarkı, bir şiir, bir sima..
Sizi eskilere götürür mü hiç?
Bugün ben bu şarkıya rastladım ve tam 7 yıl öncesine gittim.
Tatil boyunca lunaparkta dönüp dolaşıp çalan bu harika şarkı...
Son gemlik yolculuğumu anımsattı yeniden...
Hatırlayabiliyor olmak ne güzel...
Zayıf hafızama rağmen :)

No Sound But The Wind...

Bazen, sessizlik ne güzel şeyler anlatır bize..
Aslında, konuşmadan yaşananların, daha "güçlü" olduğuna inananlardanım ben...
Dillendirmediğimiz her şey, sıkıca tutunur bize...
Acı, sevinç, hüzün ya da başkası...

"If I say shut your eyes, son

If I say look away
Bury your head in my shoulder
Think of a birthday
The things you put in your head
They wont stay there forever
I'm trying hard to hide your soul, son
From things it's not meant to see"